Do-N: 1329

درباره وبلاگ

شاعر بزرگ، اغلب نثرنویس زبردستی‌ست چونان مالارمه، ریلکه، پسوآ، والری، الیوت و خیلی‌های دیگر نیما هم از همین گروه. این را می‌توان در نامه‌ها، یادداشتها و در آنچه غیر شعر نوشته، برجست. اما در سنت شعری ما، اینها چنانکه شعرش، اگرچه شاید امروز کمتر کسی همان را هم بخواند، مورد اعتنا قرار نگرفته. دلیل هم دارد و ندارد. دلیلش - شاید - اینکه تا برسد به چاپ، خیلی گذشته از مرگ نیما، و به جز نامه‌اش به شین پرتو و "ارزش احساسات" در زمان حیاتش، به سامان چاپ نرسید. بعدتر هم خیلی دیر رسید وقتی رسید هم، آنطور که باید می‌رسید نرسید. یعنی به خلاف که باید کسانی زندگی‌شان را وقف این کار می‌کردند، نکردند به جاش فقط شاعری کردند و لابد خوب شد. از طرفی، نیما در این یادداشتها و نوشته‌های پراکنده، تلاش کرده روش کارش را توضیح بدهد و از طرف دیگر اینها آینۀ رفتار فکر دقیق اوست، نمایش بلوغ اندیشه‌ای‌ست جدی و هوشمند که آن زمان، نمونه نداشته - نگاه کنید به نامه‌های او به تقی ارانی، به طبری، به هدایت . این وبلاگ به نثر نیما اختصاص دارد. سرخوشی من، از بازسپاری اینها در اینجا، در واژه نگنجد

امیر حکیمی -

Monday, April 3, 2023

مقدمۀ نیما بر «آخرین نبرد» اسماعیل شاهرودی ـ 1329

چند قطعۀ یادشده از شاهرودی در این مقدمه را اینجا بخوانید